تبلیغات
جی جی دانلود
دسته بندی : داستان های بزرگان ,
                                    

                           علامه سیدمحمدحسین طباطبایی 


 در ادامه مطلب...


علامه سیدمحمدحسین طباطبایی

 

مهر خوبان دل و دین از همه بی پروا برد....... رخ شطرنج نبرد آنچه رخ زیبا برد

 

علامه سیدمحمدحسین طباطبایی در سال 1281 در روستای شادآباد تبریز متولد شد. در پنج سالگی، آغوش گرم و مهربان مادر را از دست داد و چهار سال بعد سایه امیدبخش پدر را .

به مدت شش سال ، پس از آموزش قرآن - که در روش درسی آن روزها ، قبل از هر چیز تدریس می شد آثاری چون گلستان ، بوستان ، نصاب الصبیان ، انوار سهیلی ، تاریخ عجم ، منشات امیر نظام ، و ارشادالحساب را به همراه پدرش ، سیدمحمد حسن ، در مکتبخانه زیر نظر «شیخ علی سرائی» فرا گرفت و علاوه بر آموختن ادبیات ، به آموزش خوش نویسی نزد «میرزا علینقی خطاط» پرداخت.

سپس در سال 1297به مدرسه «طالبیه» تبریز وارد شد و تحصیل در رشته های علوم دینی (ادبیات عرب ، علوم عقلی ، نقلی ، فقه و اصول) را آغاز کرد. او با «عنایت خدایی» ، نوعی شیفتگی و بی تابی نسبت به تحصیل کمال در وجودش حس می کرد و هرگز نسبت به تعلیم و تفکر ، احساس خستگی و دلسردی نداشت. زشت و زیبای جهان را فراموش کرد و بساط معاشرت با غیر اهل علم را به کلی برچیده بود.

همین اشتیاق به تحصیل علم باعث شد تا در سال 1304 به شهر «نجف اشرف» مهاجرت کند و در مدت یازده سال ، مدارج بالای علمی و عرفانی را نزد اساتید برجسته ای هم چون : آیت ا... محمدحسین اصفهانی ، آیت ا... نایینی ، آیت ا... سیدابوالحسن اصفهانی ، آیت ا... حجت کوه کمری ، آقا سیدحسین بادکوبی ، آقا سیدابوالقاسم خوانساری و حاج میرزاعلی آقا قاضی طی نماید.

او از محضر این بزرگان ، در رشته های فلسفه ، ریاضیات ، علم رجال ، عرفان و حکمت عملی ، خوشه ها چید. ده سال بعد ، به دلیل تنگناهای مالی به زادگاهش بازگشت و تا سال 1324 به کشاورزی پرداخت. علامه از این دوران به «دوران خسارت» یاد می کند ؛ چرا که از تدریس و تفکر علمی بازمانده بود و پیوسته در یک شکنجه درونی به سر می برد.

در بهار سال 1325 رهسپار شهر قم شد و تا پایان عمر به فعالیت های علمی و پژوهشی خود تداوم بخشید. علامه طباطبایی که دکتر علی شریعتی ، او را «نماینده تاریخ و تمدن عظیم و گنجینه ای گرانبها از افکار فلسفی ، نبوغ های انسانی و معنویت های اخلاقی و احساس ها و زیبایی های شگفت عرفانی و هنری و ادبی » می داند ضمن تربیت شاگردان شایسته و بااستعدادی نظیرعلامه مرتضی مطهری ، آیت ا... سیدمحمد بهشتی ، آیت ا... ابراهیم امینی ، آیت ا... موسی صدر ، آیت ا... جعفر سبحانی ، علامه سیدمحمدحسین حسینی تهرانی ، آیت ا... جوادی آملی ، آیت ا... حسن زاده آملی ، سید عزالدین زنجانی و . . . ، خالق آثار علمی جاودانه ای در حوزه «دین شناسی» (تفسیر ، فلسفه ، کلام و . . . ) شد.

بی تردید بزرگ ترین اثر علامه ، تفسیر جاودانه او یعنی «تفسیر المیزان» است. وی پایه گذار روش نوین در تفسیر قرآن گردید.؛ یعنی : «تفسیر قرآن به قرآن». او قرآن را به وسیله قرآن تفسیر می کرد و با تدبری که خود قرآن به آن دعوت کرده است ، معنی هر آیه ای را با آیات دیگر آن روشن می کرد. نگارش «تفسیرالمیزان» از سال 1333 شروع شد و در شب قدر سال 1350به پایان رسید. علامه در نگارش المیزان به بیش از 180 منبع تفسیری ، روایی ، لغوی ، تاریخی ، علمی و . . . مراجعه کرد. این اثر، نخست در بیست جلد به زبان عربی چاپ شد و سپس به وسیله عده ای از فضلا و علمای قم در چهل جلد و توسط حجت الاسلام محمدباقر موسوی همدانی در 20 جلد ، به زبان فارسی ترجمه گردید.

علامه در علوم عقلی و فلسفی ، صاحب نظریات بکر و خلاق بود و به تعبیر علامه مرتضی مطهری ، شاید لازم باشد یک قرن بگذرد تا فلاسفه جهان به کنه نظریات فلسفی او پی ببرند.

                                     قسمت دوم (ادامه) 



برچسب ها : خلاصه داستان زندگی علامه سیدمحمدحسین طباطبایی , داستان هایی کوچک از علامه طباطبایی , علامه طباطبایی از تولد تا وفات ,

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.